مواد متداول برای مجسمه ها و زیور آلات در مناطق دیدنی عمدتاً شامل فولاد ضد زنگ، سنگ، فایبرگلاس و مس است. این مواد به دلیل ویژگی های فیزیکی متفاوت و بیان زیبایی شناختی، به طور گسترده ای در محیط های منظر با سبک ها و عملکردهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرند.
1. فولاد ضد زنگ (مخصوصاً آینه-فنی فولاد ضد زنگ)
ویژگی ها: مقاوم در برابر خوردگی، مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش، مقاوم در برابر زنگ زدگی-و بسیار بازتابنده پس از پرداخت، به آن اجازه می دهد تا با نور و سایه طبیعی تعامل داشته باشد و حسی مدرن و کشش هنری ارائه دهد.
سناریوهای قابل اجرا: میادین شهر، محوطه های تجاری، باغ های مدرن. جلوه آینه می تواند آسمان و پوشش گیاهی را منعکس کند و گسترش فضایی را افزایش دهد.
فرمهای نمایانگر: گوزنهای آینهای{0}}، مجسمههای هندسی انتزاعی، مکانهای عکس محبوب.
مزایا: طول عمر طولانی، نگهداری کم، تاثیر بصری قوی.
2. سنگ طبیعی (مانند سنگ آبی، گرانیت و سنگ مرمر سفید)
ویژگی ها: بافت سخت، مقاومت قوی در برابر آب و هوا، برخورداری از کیفیت هنری روستایی و عمیق، مناسب برای بیان تصاویر فرهنگی سنتی.
انواع رایج:
بلو استون: با رنگی عمیق و آرامبخش که اغلب برای اجزای معماری عتیقه و وسایل تزئینی مانند شیرهای سنگی و گاو استفاده می شود.
گرانیت: مقاوم در برابر سایش و آب و هوا، یکی از رایج ترین سنگ های حکاکی در فضای باز.
مرمر سفید: سفید خالص و ظریف، اغلب برای مجسمههای-بالا، مانند مجسمههای گوانین و تکشاخها استفاده میشود که زیباییشناسی نجیب را برجسته میکند.
سناریوهای مناسب: باغ های کلاسیک، مناطق دیدنی معبد، نشانه های فرهنگی.
مزایا: ماندگاری، ارزش هنری بالا، برخی از آثار می توانند به آثار فرهنگی تبدیل شوند.