انتخاب مجسمههای مناسب برای مکانهای دیدنی به تطابق سیستماتیک بین مواد، موضوع و مکان بستگی دارد. این امر مستلزم در نظر گرفتن موقعیت فرهنگی منطقه دیدنی، ویژگی های فضایی، و اهداف تجربه بازدیدکننده برای دستیابی به وحدت هنری، عملکردی و ویژگی منطقه ای است.
انتخاب مواد: متعادل کردن دوام، بیان زیبایی، و هزینه های نگهداری
مواد مختلف بافت های بصری و طول عمر متفاوتی را به مجسمه ها می بخشند. یک بررسی جامع باید بر اساس شرایط محیطی و بودجه منطقه دیدنی انجام شود:
مجسمه های برنزی (به عنوان مثال، برنز، برنج): مناسب برای مکان های دیدنی تاریخی و فرهنگی. رنگ تضعیف می شود و با اکسیداسیون در طول زمان، یک پتینه طبیعی ایجاد می شود که حس پیری را تقویت می کند. برای معابد، خیابانهای باستانی، و سالنهای یادبود توصیه میشود.
فولاد ضد زنگ (آینه/برس): مدرن از نظر احساس، مقاوم در برابر خوردگی-و تمیز کردن آسان. مناسب برای پارک های شهری، پارک های فرهنگی و خلاقانه یا مناظر ساحلی. افکت آینه محیط اطراف را منعکس می کند و تعامل و جلوه های نور و سایه را افزایش می دهد.
مجسمه های سنگی (گرانیت، مرمر، سنگ آبی): بافت سنگین، نماد ابدیت. معمولاً در باغ های کلاسیک، گورستان ها و مکان های آثار فرهنگی استفاده می شود. برای مقاومت در برابر هوا، سنگی با چگالی بالا- انتخاب کنید.
پلاستیک تقویت شده با فایبرگلاس (FRP) سبک وزن، بسیار چکش خوار است و می تواند به اشکال پیچیده دست یابد. این نسبتا ارزان است و برای مجسمه های حیوانات یا شخصیت های کارتونی در زمین های بازی کودکان و مناطق دیدنی زیست محیطی مناسب است. محصولات با کیفیت بالا در برابر اشعه ماوراء بنفش، در برابر حرارت-مقاوم هستند و طول عمر آنها بیش از 10 سال است.